Soms mis ik het…koffiemachinepraat

Wanneer ik ‘s morgens het eerste rondje met Skip loop, haasten veel fietsers, trammers en lopers zich naar hun werk. Meestal let ik er niet zo op, maar soms mis ik het….op kantoor zijn.

Sinds 2015 ben ik eigen baas en sinds 2020 heb ik eigenlijk niet meer op een andere werkplek gewerkt dan mijn thuiskantoor. Dat betekent ook dat ik eigenlijk sinds september 2020 altijd alleen aan het werk ben.
Natuurlijk werk ik wel samen, maar toch alleen.
We zoomen de maandagochtend en hebben ook een ritme gevonden als we samen aan een klus werken. Dan gaat zoom aan en zitten we al pratend te knutselen en te puzzelen. Maar….het blijft alleen.

Vooral dat praatje bij de koffiemachine maar ook de reuring van een kantoor of een andere werkplek mis ik soms. De vrijdagmiddagborrel of een bedrijfsfeestje zitten er al bijna 10 jaar niet in. Kerstpakketten, nieuwjaarsborrels en gewoon spontane gekkigheidjes zijn eeuwen geleden. De bieb (waar ik digi brigadier) probeert het wel om de vrijwilligers te verbinden door activiteiten, maar dat is niet wat ik mis.

Wanneer ik nu vastloop in een puzzel, kan ik niet een bureautje opschuiven om een vraag te stellen. Als ik een slechte dag heb, is er geen luisterend oor bij de koffiemachine.

Heel soms denk ik, zal ik gewoon ergens een deeltijdbaan doen voor het gezelschap.
Maar ja, als ik dan doordenk…..solliciteren, functioneren en meelopen met de massa in het keurslijf van de bedrijfscultuur, brrrrrr.
Het idee al, om met iemand die jonger is dan mijn dochter, een functioneringsgesprek te voeren, daar lopen de kriebels van over mijn rug.

In Alteveer was ik lid van twee ondernemersverenigingen en werkte ik graag in Emmen bij Growing. Eigenlijk heb ik hier nog geen onderzoek gedaan of er wel ondernemersverenigingen zijn en waar er geflexwerkt wordt.
Misschien is dat wel iets om te onderzoeken, want ik denk dat ik geen ‘werknemersvlees’ meer heb…te oud en te eigenwijs (en stiekem denk ik ook: wie zit er nou op mij te wachten?)

Ik neem een wijntje en toastje en overdenk mijn vrijdagmiddagbespiegelingen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *