Onderhoud

Een of twee keer per jaar pleeg ik (groot) onderhoud aan websites die niet al te actief zijn.
Onderwijsmomenten.nl en Onderwijswijven.nl bijvoorbeeld.
Edubloggers.nl is er ook zo een.
Ik check steekproefsgewijs de RSS feeds en de activiteiten van Edubloggers. Is een weblog nog actief en bestaat de site nog, bijvoorbeeld.

Willem Karssenberg is ooit begonnen met het verzamelen van de Edubloggers en heeft inmiddels heel veel extra velden aan de lijst Edubloggers toegevoegd.
Ik heb daarna edubloggers.nl gemaakt om alle blogs zichtbaar te maken.
De rss feeds van de vele weblogs via feed.informer.com worden weergeven op de site onder verschillende koppen. Lees verder

#PHOT: Dikkertje Dap?

Het eerste waar ik vanmorgen aan dacht toen ik de reacties op de Sire reclame zag, was…het is komkommertijd.

Laat jongens jongens zijn, laat jongens dingen zelf ontdekken met vallen en opstaan. Laat ze ‘ravotten’.
Er is zelfs een heuse website bij laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn?

Ik denk dat “wij” (de maatschappij) kinderen best beschermd opvoeden.
Huizen van nu,  waar (kleine) kinderen zijn, zijn aan alle kanten risico mijdend gemaakt.
Stopcontacten zijn afgedicht, overal zitten roostertjes, afgeronde hoekjes, hekjes en andere hulpmiddelen op. Trampolines in postzegeltuintjes met netten er omheen. Op de driewieler met een helm op. Het huis wordt chronisch ontsmet en liefst schrobben we de kinderen ook de hele dag met die stinkdettol. Lees verder

POinactie: JA!! Maar zeg ook eens NEE

Vanavond kwam op Twitter de vraag voorbij of iemand een voorbeeld had van een BHV of ontruimingsplan voor het basisonderwijs. Blijkbaar zijn die plannen er niet overal.

Vervolgens kwam er na wat (balorig) over en weer tweeten een foto voorbij waar een aantal juffen vrolijk de muur stond te schilderen, want ook dat is blijkbaar een taak van het personeel in een basisschool.

Even verder teruglezend in de tijdlijn zag ik nog een juf die (terecht) mopperde dat een activiteit niet kon doorgaan omdat er te weinig ouders beschikbaar waren.

Kortom….

Leraren in het basisonderwijs zijn schilders, schoonmakers, hulpverleners, verpleegsters, coaches, topsporters, klusjesmannen, kunstenaars, administratief medewerkers, opvoeders, relatietherapeuten….en wij vinden het allemaal prima.

Of zijn het toch die onderbetaalde professionals, die wat mij betreft naast ouders, de belangrijkste persoon in een kinderleven zijn als het gaat om leren en ontwikkelen?

Of het nu  gaat om kinderen te leren lezen, schrijven of knutselen.
Of het nu gaat om het bijbrengen van de vaderlandse geschiedenis of aardrijkskunde

Kinderen leren leren en helpen bij hun ontwikkeling…dat is de kerntaak van een leraar.

De rest (ook de administratieve rompslomp) is bijzaak.

De actiebereidheid van leraren om te staken voor een beter salaris is heel groot (97%).
Toch durf ik er mijn uggs onder te verwedden dat, als het op staken aankomt, het Malieveld akelig leeg blijft.
‘We doen onze kinderen tekort als we staken’ zullen leraren zeggen en daar gaan de vakbond en werkgevers ook van uit.

Mijn tip:
Stop NU met alle randzaken als BHV plannen, groene muren blauw schilderen, luisvrije hoofden, zelf spullen inkopen, luiers verschonen en medicijnverstrekking.

Zeg NEE tegen datgene waar jouw onderwijs niet beter van wordt en wat niets met onderwijs te maken heeft.
Doorbreek het “gewoontegedrag van anderen” dat ervan uitgaat dat jij als leraar alles zelf wel regelt.

Wacht vervolgens eens af hoe anderen dan in de stress schieten.
Weten zij ook eens wat werkdruk is.

Oh en voor de “wat weet jij er nou van reageerders” : leraren zijn net mensen….net als ik.

Er even tussenuit …

Na de laatste hectische weken waarin ziek en zeer en vervolgens beter en pijnloos elkaar opvolgden, mogen we er even tussenuit.

Ik ga even offline.

Dat betekent dat mail soms traag beantwoord wordt, aan een out of office bericht doe ik niet.
Er liggen 16 boeken om te lezen.
Op de ereader met nog eens 356 boeken mee, voor het geval ik tekort kom.
De telefoon gaat alleen op 2 vaste momenten per dag aan.
Twitter gaat uit.

Stilte genieten en even helemaal niks!

Hoppa…
Fijne vakantie!

Oh en natuurlijk hebben we een huizenoppas…zou zonde van de mooie bloemen in de tuin zijn om een ander er niet van te laten genieten.

Onderwijs noodkreet: PokemonGoAway

Een gewone zaterdagmorgen in 1993

Er waren nog geen digitale camera’s, geen mobiele telefoons en geen Twitter.
Pap en mams sliepen (wannabe) uit en de kinderen doken in het gezinsbed om TV te kijken
De jongste zoon waggelde in zijn slaapzak rond. Zo’n dunne katoenen slaapzak waar hij (net als alle andere ontdekkende dreumesen) in kon lopen. Onder de slaapzak zat enkel een luier…hij was een maand of 14.

Hij was gek van JigglyPuff.

Voor de niet kenners…JigglyPuff is een Pokemon en die had een microfoontje. Hij zong de tegenstander in slaap en tekende vervolgens met een stift oogjes rond de slapende tegenstander. Waarom weet ik niet meer….maar er werd gezongen en getekend.
Mijn dochter had ook een microfoon (1,99 van Bart Smit) en we hadden een rommellade.  
In die lade zat een watervaste stift, een dikke zwarte stift.

Het heeft echt dagen geduurd eer de stift van de jongste zijn lijf was. Alles was ondergetekend…vooral die rondjes bij zijn ogen waren vaak en dik herhaald.
Ik zie nog zijn gelukzalige glimlach…’ikke is JigglyPuff’.


Een gewone woensdagmorgen juli 2016.
Er gebeurt hier nooit iets.
Nou ja, soms rollen ze een wietplantage op, sluiten ze een bordeel en is er een luidruchtig feestje. Maar buiten spelende kinderen is hier een zeldzaamheid.
Uit alle hoeken en gaten kwamen ze ineens: kinderen..op de fiets, hollend achter elkaar aan, zelfs vanuit een auto. Zomaar buiten, in het wild…kinderen!

Er zat een PokemonGo in de Heldammersingel!!

De PokemonGo gekte is fantastisch!
De vakanties zijn net begonnen of staan op het punt van beginnen.
6 weken lummelen achter de laptop of op de bank voor de buis is verleden tijd.
Naar buiten gaan we, met z’n allen Pokemons vangen!

Het is een subliem concept.
Maar direct kwam de vraag of iemand al 5 didactische toepassingen voor onderwijs bedacht had.


Een paar tips voor onderwijs om de hype het hoofd te bieden:

  1. Laat leerlingen hun telefoon uitzetten en inleveren voor de lessen beginnen.
    Stel je voor dat er in school een Pokemon gevangen kan worden. Wat als er een gevecht tussen JigglyPuff en Pikachu ontstaat in de klas?
  2. Sluit alle ramen en deuren en verbreek alle wifi verbindingen.
    Er zou zomaar een slimme leerling kunnen zijn die 2 telefoons heeft. 1 afpak nokia en een GoFone.
  3. Stel het speelkwartier uit en maak van tussenuren weer ophok uren.
    Leerlingen moeten gedurende de schooldag zo min mogelijk contact hebben met anderen buiten de schoolomgeving. Het zou vreselijk zijn als het schoolplein of de fietsenkelder een PokemonGym is.
  4. Stel gedragsregels op voor docenten die hun vrije tijd gebruikt hebben om Pokemon te vangen.
    Het MAG NIET. Het is not done als een leraar kan meepraten over PokemonGo en de leefwereld van de leerling begrijpt. Direct schrappen uit het lerarenregister zulke mensen.
  5. Laat Jet en Sander NU contact opnemen met de makers.
    Gamen is verslavend. Het leidt af van de rekentoets. Er is door PokemonGo geen enkele interesse meer voor het primaire proces. Wat moeten die AR dingen in de lucht? Weg ermee…ze vervuilen het onderwijsklimaat!


Laten we vandaag nog een team wetenschappers inschakelen om te onderzoeken wat dit spel, het buiten bewegen en samenwerken doet met het brein van een kind.

De toekomst van de huidige generatie is in gevaar!

We moeten planmatig bedenken of deze ontwikkelingen van invloed zijn op het onderwijs.
We moeten nadenken hoe we dit didactisch kunnen inzetten en wat het leerrendement is.


Bij deze mijn eerste bijdrage aan de onderwijsdiscussie.
De eerste contouren van een model:



pokemon-food-pyramid

De Pokemon Voedsel Pyramide…voer voor onderzoekers misschien?

Tentje, tukkie en toekomst

De (studie)pijp was woensdag ineens leeg, boeken in de hoek en wegwezen. Zelfs een leuke, pittige of stekelige blogpost zit er niet in. Ik wilde nog wat zeggen over heel veel mooie en minder mooie dingen….maar wat in het vat zit…verzuurd niet.

Wij gaan even met de tent op stap terwijl er op het huis gepast wordt en er zelfs geklust wordt

Het voornemen is ook echt offline blijven en energie opdoen…soms een foto…#opdecamping

Of het lukt?????

Dank je wel Claire voor de betekening van mijn stemming!!

zwartgat

Naar mijn mening…

…of mag dat niet?

Tijdens het wekelijkse uurtje #blogpraat op Twitter ging het over bloggen en je loopbaan.
Lastig, vind ik dat, het zakelijk bloggen en neutraal blijven.

lippenstil
Niet voor niets staat deze blogpost hier, want dit is mijn eigen weblog, anders zou ik bijvoorbeeld ook #TGIF niet meer kunnen schrijven.
Zakelijk vind ik het lastig, het hebben van een mening en het stellen van kritische vragen.

Zou je opdrachten niet krijgen omdat bekend is dat je een mening hebt en dat je kritische vragen stelt?

 

Continue Reading “Naar mijn mening…”

Een werkgelegenheidsfabriek.

Omdat ik toch het recht op WW wil behouden, heb per slot van rekening een fors arbeidsverleden, heb ik me netjes ingeschreven op werk.nl, wees gerust ik ben niet van plan er gebruik van te maken!
Eigenlijk heb ik geluk dat ik digitaal vaardig, goed geïnformeerd en eigenlijk nog niet heel werkeloos ben. Wat een vreselijke bezigheidstherapie is dat UWV gedoe zeg. Toen ik me aanmeldde voor een WW uitkering (digitaal) en gelijk maar even wat gegevens achterliet op werk.nl ging na 2 dagen de telefoon. De mevrouw van het UWV, een heuse Beslisser Claim Werkeloosheidswet.. meldde mij dat ik te vroeg om een uitkering gevraagd had, deze werd dus afgewezen.Toen ik aangaf dan maar de datum van aanvraag in werk.nl te veranderen, gaf ze aan dat dat niet mogelijk was. Nee…er kwam een brief (per post) waarin staat dat ik wanneer ik op 21 juli nog geen werk heb, moet bellen met de UWV Telefoon Werknemers. (staat genoteerd in de agenda).
De mevrouw vertelde me ook dat ik wel werk moest gaan zoeken en bij werk.nl op de taakjes moet gaan letten. Continue Reading “Een werkgelegenheidsfabriek.”

Goodnight Jim Bob, koppelingen Sociale netwerken slaapverwekkend

Vanmorgen wandelde ik weer even door de voorpagina’s van de netwerken waar ik (in meer of mindere mate) actief ben en weer ergerde ik me aan het feit dat mensen al hun sociale netwerken gemakzuchtig maar vooral onnadenkend aan elkaar geknoopt hebben. Ook naar aanleiding van de blogpost op Twittermania (die van oorsprong afkomstig is van All Twitter) maar weer even een zeurpost.
Wat ik bedoel, is dat je alles op de automatische piloot kunt zetten, door met name Twitter te koppelen aan al je netwerken als Facebook, LinkedIn en Google+.  Als je daarnaast Foursquare en allerlei apps weer een Tweet laat plaatsen als je wat gedaan hebt, is het nog erger.
Een tijdje terug heb ik het eens gevraagd aan wat mensen en een van de argumenten die ik terug kreeg, niet al mijn contacten in LinkedIn en Facebook zijn actief op Twitter, dus ik wil een zo breed mogelijk publiek bereiken met 1 druk op de knop.
Wat mij betreft is dat een “eikelpoetsers argument” en daarbij ook nog eens arrogant omdat je blijkbaar niet de moeite wilt nemen om op verschillende plaatsen verschillende dingen te zeggen, passend bij het genre netwerk. Ik persoonlijk gebruik bijvoorbeeld LinkedIn echt als een zakelijke omgeving. Wie van mijn zakelijke contacten wil daar nu zien dat ik 5 kilometer hardgelopen heb en bij de MacDonalds zit te eten? (beiden zijn een illusie natuurlijk)
Een ander voorbeeld vind ik de goedemorgen en welterusten cultuur…..als je alles aan elkaar knoopt zie ik, als actieve lezer van de verschillende grote sociale netwerken, mensen 5 keer naar bed gaan en opstaan. De Waltons deden het ook:

De suggestie om de mensen die alles aan elkaar knopen maar eens actief te gaan ontvolgen, ontvrienden en ontnetwerken vind ik eigenlijk niet eens zo’n slechte. Veel werk maar dan heb ik er geen last meer van, want waarschijnlijk zie ik als ontvanger het als een probleem….de zender zal het worst zijn. Of…..zou er iets van mediaonwijsheid achter zitten?