Echte post

Met vaste regelmaat krijgen we hier ‘echte post’ van Florina Blokland.
Het zijn echte verwenpakketjes waarin van alles te vinden is.
Recepten, wijsheden, puzzels, plaatjes en opdrachten.

Het leuke is dat ik me dan ook weer uitgedaagd voel om aan de slag te gaan.
Mijn avond is dus weer gevuld want voor we op vakantie gaan …gaat er een pakketje naar Goudriaan.

Ik hoop trouwens dat de dochter van Lizette Mijland gisteren de QR code puzzel kon oplossen en vandaag ook echte post had.

Ik ben effe weg dus…post maken!
Ga maar vast voor de brievenbus liggen Florina

#PHOT: Wat nou in de zomerstand

Ben jij Summer Ready?
Staat je lijf al in de Bikini stand?


Terwijl ik onder de douche sta en mezelf onder de schuimende laag probeer te bedekken, kijk ik omlaag.

Vanaf morgen wordt het echt zomers…zeggen ze.
The horror….
Ik vond het al lekker dat het voorjaar zo lang en zo koel was.

De oksels worden weer opengetrokken, de pedicure maakt overuren, de mesjes voor de beenvachtverwijdering zijn niet aan te slepen.

Gatverdamme….het wordt zomer.

Waar was ik?
Oh ja….ik stond dus onder de douche.
De theezakjes verliezen het qua gevel van de buik.

Rokjesdag?
Fijn…..de melkflessen geven bijna licht en ineens zie ik ook van die dooraderde stukjes onderbeen.
Hoe is die blauwe plek daar gekomen en die…en die?
Sinaasappelhuid?
De kraters op de maan zijn er niets bij.
Scrubben?
Een schuurmachine trekt het niet eens, laat staan dat spul dat al weggespoeld is voor het op je lijf zit.

In de spamfolder van mijn mail staat nog een aanbieding voor zelfbruinende crème.
Klopt, zulke crème heb ik ooit gekocht.

Na het opsmeren en niet lang genoeg laten intrekken, zagen mijn benen eruit als Bretonse shirtjes…maar dan in het oranje.

Oh, had ik al gezegd dat ik in de overgang ben?
Nee? 
Ik merk het verschil tussen een hittegolf en een opvlieger niet.
De golven volgen elkaar 24 uur per dag op.
Leuk ook met die zonnige make-up….en die snel vervliegende zomergeurtjes.


Ben ik in de bikini modus?
Tuurlijk…..als ik het strand voor mezelf wil.

Oh nog wel een paar vraagjes aan de redactie van Margriet of Libelle.

  • Zijn er bikini’s met bovenstuk -AA en onderstuk 44+?
  • Zijn er leuke teenslippertjes maatje 42?
  • Leveren jullie die schattige strandjurkjes ‘one size fits all’ ook in een maat groter?

Gewoonlijk heb ik niet zoveel last van deze momentjes.
Gewoonlijk….in de herfst, winter en het koude voorjaar….
Alleen ben ik nu even aan het worstelen met mijn zelfvertrouwen…om in de Bikiniready stand te komen…..

Let maar niet op mij…’t zijn de hormonen en het is de leeftijd.

Tip: (t)rek het even over de verkiezingen heen

Hooooooi Jet en Sander,.

Hoe gaat het met jullie in deze besluiteloze fase? Lekker aan het flyeren?
Mag ik even een vraag stellen, voor u vertrekt uit deze regering?

Hoe kan het toch dat een minister en een staatssecretaris zo vlak voor de verkiezingen nog overal handtekeningen onder zetten?
Is het trouwens gebruikelijk om opvolgers op te zadelen met de last minute dingen?

Als tegenstander van het lerarenregister in de huidige vorm, snap ik best dat het lekker is om een wetje op je naam te hebben. Maar zeg nou zelf…je zadelt toch de opvolgers op met een gedrocht dat aan elkaar hangt van…’moet nog iets mee gebeuren en moet nog geregeld worden’?

Vervolgens gaan jullie (nadat die rammelende wet is aangenomen) nog even snel adviezen geven over het terugdringen van het lerarentekort. Subliem dat het met een gesloten beurs gaat (voor wat betreft salarissen) en dat zij-instromers van harte welkom zijn.
Ik zou als zij-instromer trouwens wel uitkijken, want vanaf augustus 2018 sta je dan te branden in dat  registervoorportaal.

Ook wordt er een handtekening gezet onder het starten van een universitaire pabo  …waar vakinhoud als taal en rekenen niet aan de orde hoeft te komen, want dat kennen de jongens en meisjes al.
Raar eigenlijk,  want Sander schrapte net voor dat besluit de rekentoets…dat gaat nog wel een dingetje worden dus.

Op grond van welk curriculum gaat dat opleiden eigenlijk gebeuren? De bekwaamheidseisen uit de wet BIO?
Die zijn best wel oud he? Daar is niet zoveel mee gebeurd in jullie zittingstijd, moeilijke materie zeker?

De onderwijsraad publiceerde zich trouwens ook een slag in de rondte maar echt iets doen met adviezen is ook niet helemaal jullie ding hé?

Misschien (sorry academische opleiders) wordt het dan wel tijd voor een register en bekwaam/bevoegdheidseisen voor de opleiders aan de universiteiten. Want zeg nou zelf, het is toch gek dat je basisschoolleraren gaat opleiden als je zelf niet in het lerarenregister hoeft te staan? Redden jullie dat nog voor 15 maart?

Iets met een SER advies en het MBO, iets met Burgerschap, iets met …
Slechts 193 stukken tussen 05-01-2017 en 28-02-2017. Best knap, zoveel blogposts schrijf ik niet eens in een jaar!

Weet U…misschien is het slimmer om alvast vakantie te nemen of om alvast te gaan oriënteren op een leuke baan na de verkiezingen.
Stop even met handtekeningen zetten en besluiten nemen, laat dat even aan de opvolgers in hun inwerkperiode.

Ik hoef namelijk geen glazen bol te hebben om zeker te weten dat sowieso een van u beiden niet terugkeert in de regering.

Zullen we het  (zoals in onderwijs gebruikelijk) ‘over de verkiezingen heen(t)rekken?’

 

Lerarenregister, zo rollen wij.

Ik ben vanaf het begin tegen het lerarenregister geweest.
Ik ben nog steeds tegen
Iedereen in- en om onderwijs hoort een lerende instelling te hebben, die instelling verander je niet door een register.

De eerste kamer denkt daar anders over en heeft ingestemd met de invoering van dat register.
Met ingang van augustus 2018 gaan de leraren vinkjes zetten.

Ik kijk blij vooruit naar de toekomst en ik ga dikke poen verdienen!
Vandaag werd namelijk ook de WietWet aangenomen in de 2e kamer (dank D66 in drievoud).

Morgen bied ik bij de onderwijscoöperatie een cursus ter validering aan.

Naam Cursus: Wie(t) maakt me los?

Cursus beschrijving: 
Wiet verruimt de geest en maakt innovatieve krachten los.
Wil jij ook aan de slag in een echte kweekvijver van de geestverruimende vrije denkers?
(K)week er dan op los.

Doel van de cursus?
Werkstress verlagen door kostenneutraal te werken aan geestverruiming.
Wanneer de politiek niets doet tegen werkstress en ook de salarissen niet verhoogd, kan alleen zelfredzaamheid een oplossing bieden.

Wat ga je leren?
Je gaat aan de slag met het proces van zaaien, laten ontkiemen en monitoren van groei en bloei van een of meerdere groene objecten. Dit valt binnen een wettelijke gekaderd traject.

Wat ga je doen?
Je gaat onderzoeken hoe je ontkomt aan de werkstress van alle dag.
Dit doe je door het groeiproces van zaad tot daad te volgen.
Vervolgens stroom je door naar een ‘top’opleiding, waar je leert de beste delen van jouw product te scheiden van de zinloze onderdelen.

Hoe is de cursus opgebouwd?
Door middel van een wandeling door Amsterdam ontdek je waar je de beste ingrediënten kunt vinden.
Deze wandeling wordt afgesloten met een reflectieve waterpijp sessie.
De maanden die volgen kun je in een gesloten eLearning omgeving de processen van groei en bloei doorlopen.
De ervaringen ga je delen met de communityleden

Hier vinden ook wekelijkse geestverruimende gesprekken plaats.
Er zijn 6 face-to-face bijeenkomsten op een nader te bepalen locatie (in vaktermen ook coffeeshop genoemd).

Hoe wordt de cursus afgesloten?
De examinatoren meten de waarde van het eindproduct door zogenaamde kwalificerende blowsessies te organiseren.
Er kunnen maximaal 3 cursisten per sessie geëxamineerd worden.

Wanneer ben je geslaagd?
De examinator heeft:

  • na het testen van jouw eindproduct vier (4 ) maal een boom gedag gezegd.
  • daarbij de woorden ‘Haaaai Boom’ of een vergelijkbare onzin gesproken.

Extra:
Om de werkstress extra te verlagen zal deze cursus gevalideerd worden met 120 registerpunten, zodat in alle rust de tijd beter besteed kan worden.

Kosten?
50% van de straatwaarde

Alle gekheid op een stickie
Volgende week heb ik de “instellingstoets” van CRKBO. Het kost wat werk en geld, maar dan heb je ook wat. Ik ben dan geregistreerd bij het CRKBO niet alleen als leraar maar ook als opleider (hoop ik).

Waarom?
Omdat ik vrees dat alle trainingen, cursussen, workshops, intervisiemomenten, collegiale consultaties, feedbackgesprekken gevalideerd moeten gaan worden om mijn brood straks te kunnen verdienen.

50 blogposts achter elkaar.

Natuurlijk ga ik ‘alle dagen bloggen’ niet halen, daar is ons leven momenteel te veel voor in beweging.

Toch keek ik net even terug en zag dat ik vanaf de TGIF HOPPA (30-12-2016) tot en met vandaag elke dag een blogpost schreef.
Dat ging me eigenlijk makkelijk af. Sterker nog,  ik merk dat er inmiddels heel veel posts in de steiger staan.
Vijftig blogposts achter elkaar, alsof ik niks anders te doen heb en thuis niks te vertellen heb.
Wat een bewondering heb ik voor Wilfred Rubens, die naast heel regelmatig bloggen ook nog eens top inhoud levert.

Hoe gaat het met inhoud en ritme?
Door elke dag te bloggen ben ik alerter op onderwerpen en lees ik gretiger andere blogs en artikelen en klik ik vaker op links.
Ook merk ik dat het schrijven steeds vaker op een vast tijdstip plaatsvindt.

Wat wel lastig is, is dat onderwijs en onderwijsinhoud er bekaaid vanaf komt.
Daar ga ik wat meer aandacht aan geven, maar ook meer mediawijsheid en gamification staat op mijn te bloggen lijstje.

Wees gerust!
Deze retrospectieve nietszeggende posts zijn eigenlijk alleen voor mezelf van belang.
Mijn weblog is namelijk nog steeds mijn externe geheugen.
Maar ja, nu ik elke dag schrijf weer terug naar de oorsprong van bloggen: online dagboek.

Waar doe ik het voor?
Natuurlijk doe ik dit om kans te maken op de prijs van de onderwijsraad voor de beste blogger, blogpost, meest gelezen, meest gedeelde, meest tot interactie aanzettende blog…blabla
Jammer dat ze zelf niet eens de moeite genomen hebben om op welke wijze dan ook te reageren op mijn blogpost die daarover ging.
Lastig he, Onderwijsraad om met (kritische) bloggers om te gaan?

Weer wat geleerd: Pantoum

Vroeger schreef ik bij tijd en wijle weleens een gedicht, haiku of limerick.
Maar van een Pantoum, een Tibetaans gedicht of Maleisisch vers had ik nog nooit gehoord.
Het heeft in elk geval 1 voordeel….het hoeft niet te rijmen.
Onlangs schreven we met een aantal mensen zo’n gedicht. Sommige gedichten waren ontroerend mooi.
De mijne is niet publicabel maar wie weet ga ik er nog aan sleutelen.

Op de een of andere manier heb je niet in de gaten dat er een soort mantra ontstaat en dat alle zinnen echt goed bij elkaar passen. Je hebt dat (of ik tenminste) tijdens het schrijven niet in de gaten.
Het schema voor de pantoum:

• Regel 1: Ik… (maak een zin die met ‘ik’ begint en waarin je het kernwoord noemt)
• Regel 2: Ik… (beschrijf waar je bent)
• Regel 3: Ik… (beschrijf wat je ziet)
• Regel 4: (beschrijf wat er gebeurt in connectie met je kernwoord)
• Regel 5: is gelijk aan regel 2
• Regel 6: is een gevoelsreactie op regel 2: wat doet het met je?
• Regel 7: is gelijk aan regel 4
• Regel 8: is jouw reactie op regel 7
• Regel 9: is gelijk aan regel 6
• Regel 10: wat is je gevoelsreactie op regel 2,wat doet het met je ?
• Regel 11: is gelijk aan regel 8
• Regel 12: hoe is dat?
• Regel 13: is gelijk aan regel 10
• Regel 14: hoe voelt dat?
• Regel 15: is gelijk aan regel 12
• Regel 16: wat is je reactie daarop?
• Regel 17: is gelijk aan regel 14
• Regel 18: is gelijk aan regel 3
• Regel 19: is gelijk aan regel 16
• Regel 20: is gelijk aan regel 1

Probeer het zelf maar eens uit zou ik zeggen.

Oh en voor de luie mensen (schrijvers of tiepers) is er een pantoum generator (niet getest)
Wel even de Regels van hierboven aanhouden, maar repeterende regels worden vanzelf gevuld.

Over fluitketels en meer grote mensen onzin.

Vanmiddag kwam er een plaatje voorbij dat Karin Donkers deelde.
Het ging over de verwarring die kinderen hebben/krijgen bij afbeeldingen die niet bij hun leefwereld passen.
Blijkbaar zijn wij ‘grote mensen’ niet in staat om ons in die leefwereld te verdiepen.
Deze plaatjes snappen kinderen toch niet?
Damp? en Graaf?




Kijk dat de grote software bazen van deze wereld, de diskette gebruiken op een bestand ‘op te slaan’ een telefoonhoorn (geen kind die die ooit nog zo ziet) om te bellen…dat gaat nog.
Dat heeft met icons te maken waar we aan gewend zijn en die kinderen van jongs af aan zien.
Net als het opnemen van geluid met een logo van een cassettebandje en een foto maken met een camera icon.


Vervolgens ontspon zich de uitwisseling over de ogentest op het consultatiebureau.

Ik verkeerde in de veronderstelling dat op z’n minst die rottige fluitketel het veld verlaten had. Maar blijkbaar laten wij de ogen van onze kinderen testen door ze naar een fluitketel te laten kijken.


Ik denk dat alle kinderen van Nederland nu met of een lui-oog pleister of een fondsbrilletje rondlopen.
Een fluitketel, daar flip je toch van?

Kijk, dat wij nog alle oude sinterklaas- en kinderliedjes mee zingen, maakt nog niet dat we kinderen anno 2017 moeten lastig vallen met een bromtol of 3 kaatsballen in een net.
Wat dacht je van ulevellen en olmen.

Oh wacht….ik heb een kapstok gevonden!
Het rammelt met burgerschap in het basisonderwijs, zegt de onderwijsinspectie.

Ik stel voor dat wij allen morgen vroeg opstaan en schallen:


Waar de blanke top der duinen,
schittert in de zonnegloed.
Waar de Noordzee zachtjes ruisend,
Neerlands smalle kust begroet.
Juich ik aan het stille strand (x2)
Ik heb u lief mijn Nederland
Ik heb u lief mijn Ne-e-e-derland.

We kunnen ook CITO en de Ogentesters eens overvallen met icons die kinderen wel snappen.