Buiten mijn comfortzone

De laatste jaren ben ik een echt gewoontedier geworden. Voorheen was niets plannen en gaan met die banaan mijn motto, maar sinds ik alleen ben, MOET ik van mezelf werken aan rust, reinheid en regelmaat.

Gewoontes zijn gedragspatronen of handelingen die regelmatig en vaak bijna automatisch worden uitgevoerd, meestal als reactie op bepaalde cues of stimuli. Ze vormen een integraal onderdeel van ons dagelijks leven en kunnen zowel positieve als negatieve invloeden hebben op onze gezondheid, productiviteit en algemeen welzijn.

openai.com

De Kerstdagen zat ik in een hutje op de hei in Otterlo en kon ik mijn dag- dagelijkse ritme netjes aanhouden. Rondje hondje. ontbijt, lezen of puzzelen, rondje hondje, lunch, niksdoen, rondje hondje, diner, rondje hondje, slapen.

De afgelopen dagen zijn echter mijn gewoontes (en die van Skip) overhoop gegooid. De groepsmores is belangrijker.
Sinds gisteren sta ik op de bijna Zwemping in Ommen, samen met een grote groep (afwisselend aan- en afrijdend) solocampeerders.
Mannen, vrouwen, singles, weduwnaars, weduwen, alleenreizenden. Daarvan hebben er een aantal ook honden bij zich, dus ook Skip is eigenlijk helemaal uit zijn eigen gewoontes gerukt, hij is onderdeel van een roedel.

Er is een grote recreatieruimte en daar lopen de mensen in en uit. Koffie, warmte en natuurlijk nieuwe kennismakingen en uitzwaaiingen.
Iedereen heeft zijn eigen dak boven het hoofd (veel buscampers waarvan “slechts twee” met daktent.)
Sowieso is het al een experiment om in de winter met de bus op stap te gaan. Gelukkig vriest het niet, maar er staat een straffe koude wind dus de warmtedeken en het kacheltje wisselen elkaar af.

De groepsmores is niet strikt en niks moet, maar het is wel even wennen. Kennismaken met nieuwe mensen en deel uitmaken van een groep, is voor mij heel lang geleden. Natuurlijk is het makkelijk want er zijn veel gemene delers. Honden, kamperen en met sommigen de herkenning van verdriet en het missen. Half vijf borreltijd en daarna gaat iedereen zijns weegs om te eten. Rond acht uur loopt de recreatieruimte weer vol voor spelletjes of wat praten.Vannacht waaide het stevig en zelfs onder mijn lekkere warme deken vroeg ik me af, is dit wel leuk?
Vanmorgen met de honden mensen aan de wandel door het natte bos pratend en zompige voeten halend, dacht ik, het is goed om dit te doen.
Uit je comfort zone en de regelmaat van thuis even verlaten.
Hoe het de komende dagen verder loopt weet ik niet, de voorspellingen zijn matig en of ik het dan nog leuk vind???
Ook oud&nieuw ben ik niet thuis voor het eerst in heel lange tijd, dan ben ik bij vrienden.
Dus geen ruimte voor eigen gewoontes….maar me aanpassen aan de gewoontes van anderen.

Fijne jaarwisseling!

2 reacties

  1. Het klinkt leuk, zo’n plek waar gelijkgestemden bij elkaar komen. Deze gelijkgestemden snappen het vast ook (beter) dat je af en toe gewoon alleen wilt zijn met je eigen gewoontes.

    Wat goed om dit eens te doen en te proberen, lijkt me.

    Fijne jaarwisseling!

Reacties zijn gesloten.