Terwijl het hart gebroken is…

Om 9 uur verzamelden we ons vanmorgen om het LeerKRACHT forum even door te spreken. Welke sfeer willen we neerzetten, wat is ons doel en waarmee willen we deelnemers naar huis sturen.

De wanden werden volgeplakt met schoolnamen, inspiratiebronnen, het jaarprogramma, de workshops en meer.
Koffie werd naar binnen gereden.
Wij hadden er zin in.
We waren er klaar voor.

Ineens was er beweging in de gang en er stond er iemand in het lokaal.
We hebben plaats nodig, kunnen jullie nog ergens anders naartoe?
Hebben jullie de drie ruimtes die gereserveerd zijn wel nodig?

Afgelopen nacht was er een student dodelijk verongelukt. Hij zat samen met vier anderen in een auto.
Er was een ruimte nodig om in stilte te gedenken
Er was een ruimte nodig om met elkaar in gesprek te gaan. Docenten en studenten die daar onder begeleiding hun verhaal kwijt konden en samen konden rouwen.

Vanzelfsprekend pas je dan als ‘gasten’ je programma aan en geef je alle ruimtes terug.

Het voelde dubbel, wij samen aan het werk en in de gangen het verdriet om een verloren klasgenoot of student.

Bijna tegelijkertijd kwam ook het bericht van het vreselijke ongeluk in Oss bij ons binnen.
Het eerst wat ik dacht…het zal toch niet?

De stichting waar ik mijn onderzoek mocht doen voor mijn master leren en innoveren en waar ik nog steeds betrokken ben om een online community vorm te geven.
Drie gezinnen, een hele school, klasgenoten, leraren, bestuur…..het is niet voor te stellen hoe vreselijk veel mensen dit  treft.

In noord en zuid Nederland zijn vandaag zo verschrikkelijk veel mensen in de rouw.

Mij viel bij beide organisaties op, dat ze zo onvoorstelbaar snel kunnen schakelen,

  • Communicatie naar de buitenwereld.
  • Informatie naar ouders, leerlingen, studenten.
  • Het organiseren van plaatsen waar mensen kunnen samenkomen om elkaar vast te houden en te rouwen.
  • Het inschakelen van andere professionals om te helpen bij het verwerken.

Ook dat krijgt onderwijs, als middelpunt van de samenleving, op z’n bord.
Professionals die zelf verdriet hebben, maar ook anderen moeten steunen en helpen.
Als betrokken mens maar ook buitenstaander denk ik natuurlijk aan de nabestaanden en betrokkenen.
Maar ik denk ook even extra aan de leraren en de scholen van de student en de leerlingen.

Terwijl het hart gebroken is, het hoofd koel houden. Hulde!

#PHOT pompen of verzuipen?

Soms wringt er iets, alleen weet ik direct niet waar.

Gisteravond tijdens een workshop, met de vrouwelijke ondernemers, moesten we een aantal eigenschappen of gedragingen opschrijven die je bewondert in andere mensen.

De kracht van de herhaling of verveling?
Net als alle andere ondernemers van Nederland, was dat niet de eerste keer dat ik zo’n oefening doorliep. Ik ken ze inmiddels best goed…de tips en trucs en allerlei oefeningen om even stil te staan bij wie je bent en wat je wilt bereiken. Er zijn inmiddels wel tientallen ‘‘inspirerende’ sessies die ik daarover heb meegemaakt.
(Grappige is wel dat de inspirerende sprekers met hun eigen inspiratie gewoon voor 250 euro per avond in een achterafzaaltje voor 15 mensen hun kunstje moeten doen om brood op de plank te hebben.)

De vanzelfsprekende kreten als lef, humor, creatief, empathisch vermogen, kansen grijpen en fouten durven maken, komen op de meeste lijstjes wel voor.

Authentiek en echt zijn
Op mijn lijstje staat ook altijd authentiek en echt zijn.
Als ik het gevoel heb dat mensen onecht zijn of onecht overkomen haak ik af.
Wanneer het zakelijk gewoon even doorbijten is, ga ik vragen stellen of nog erger de boel saboteren.

Al blogbreiend geloof ik dat ik echtheid een beter woord vind dan authentiek.

  • Echtheid is voor mij echt kijken en luisteren naar de ander.
  • Echtheid is durven toe te geven dat je eigenlijk ook niet weet hoe en wat
  • Echtheid is ook vrede hebben met zijn wie je bent, meer dan dit heb ik je niet te bieden.

Betekenis
Terug rijdend in de auto bleef het woord authentiek door mijn hoofd spelen.
Af en toe krijg ik te horen…je bent echt authentiek.

Op het moment dat er een huis te koop staat en er gesproken wordt over authentieke details, haken de kopers echter af.
Die details vragen namelijk nogal wat voorstellings- of verbouw vermogen.

Wat wringt er dan zo?
Soms voel ik me niet op mijn plek en heb ik het gevoel dat ik mee aan het doen ben omdat de omgeving of situatie dat van me verwacht.
Het voelt dan of ik meedoe aan een toneelstuk of een kunstje doe.

Dat voelt beroerd
Ik loop dan gevoelsmatig ofwel over hete kolen ofwel op mijn tenen.
De afgelopen weken heb ik dat gevoel te vaak gehad en gek genoeg realiseerde ik me dat gisteravond pas.
Daar moet ik mee stoppen!

Ik ben wie ik ben en ga me niet meer anders, beter, mooier of leuker voordoen dat ik ben.
Take it or leave it.

Nou nog effe zien welk mantra ik ga gebruiken om mezelf te overtuigen.

Wat denk je van: pompen of verzuipen?

#PHOT: Vakantiespreidings-spagaat

Deze week voelt een beetje dubbel als het gaat om werken en thuis zijn.
Het noorden van Nederland heeft nog vakantie maar onderwijsland begint weer tot leven te komen.
Die vakantiespreiding is wel een dingetje.

Tot half juli heb ik doorgewerkt en daarna hebben we drie weken vakantie genoten. Nu ben ik al weer even aan de slag en wisselde tot vorige week, werken af met niksdoen.

Afgelopen dinsdag startte de tweedaagse bij LeerKRACHT in Utrecht,terwijl het dorp hier in feestweek stemming was. De vakantiespreidings-spagaat sloeg toe
Lees verder

Weggeven is leuk!

Ooit las ik ergens in een marketingverhaal dat iets weggeven de beste manier is om nieuwe klanten te krijgen.

Ik ben daarom nogal gul de laatste weken en ik blijf gewoon dingen weggeven.
Ik lig trouwens al een paar weken voor de brievenbos/mailbox, maar iets teruggeven is er nog niet van gekomen bij jullie merk ik.

LearningROCKS
Omdat we met LearningROCKS dit schooljaar de leerlijnICT breed willen uitrollen, geven we dus weer iets weg. Op die manier zetten we de leerlijn in het zonnetje en maken we, zonder veel spammen, reclame voor onszelf. We moeten per slot van rekening ergens beginnen. Lees verder

Ik kan(ban) plannen & organiseren van schoolwerk.

Een van de lastigste dingen voor onze leerlingen/kinderen is het plannen en organiseren van schooltaken. Docenten geven huiswerk, repetities en overhoringen op. Er moeten projecten gedaan worden, er moet dus ook op een wat langere termijn gepland worden.

Start schooljaar en de agenda
Het eerste wat de ijverige leerling doet wanneer het rooster ontvangen is, dat (in eerste instantie met lokaalnummers) in de agenda schrijven.
Vaak wordt dat onder begeleiding van de mentor in de eerste weken van het schooljaar gedaan.
Waarschijnlijk is er naast een papieren rooster een leerlingvolgsysteem of een ELO (Magister, n@tschool, It’s Learning) waar niet 100% zeker is dat ALLE docenten daar alles in opnemen. Lees verder

#PHOT: Spijbeldag

Vanaf het moment dat we teruggekomen zijn van vakantie zit de vaart er weer in.
De vaste routines in- en om huis zijn weer opgepakt. Het tropenrooster heb ik niet volgehouden, dus de werkdagen zijn ook gewoon weer volle dagen.

Heb jij dat ook, van die voornemens?
Ik ga na de vakantie meer bewegen, minder drinken en eten?
En? Gelukt?
Het vakantiegevoel was bij mij eigenlijk na twee dagen alweer weg, laat staan de voornemens. Lees verder

Onderwijsagenda op onderwijswijven.

Voorheen was er een mooie website waar alle conferenties en congressen op stonden en waar je deze ook zelf kon aanmelden. Deonderwijsagenda.nl
Helaas is deze gestopt en nu is het maar gokken of je ergens iets voorbij ziet komen over een evenement. Omdat ik ook vaak een aankondiging van een conferentie of congres mis en ik dat vaker van anderen hoorde ben ik zelf aan de slag gegaan.
Lees verder

Mijn dagstart: Plannen en organiseren.

Wanneer ik thuis aan het werk ben moet ik in de werkopstart modus komen.

De discipline om gelijk te douchen en aan te kleden is er een die ik als ik thuiswerk ook moet vasthouden van mezelf. Het is al verschillende keren voorgekomen dat ik in een Skype sessie stapte met mijn thuisrommelkloffie in beeld verscheen, niet echt wat de gesprekspartner wil.

Omdat mijn keukentafellief niet de werkverplichting heeft is de valkuil om even aan de ontbijttafel te blijven hangen erg groot. Daarom drink ik de werkstartkoffie in de tuin.
Even een rondje langs de planten en kijken naar de vogels en dan aan de slag. Lees verder