Een leven lang leren….

Mijn persoonlijke why
Ik, Karin Winters wil een eerlijk, vriendelijk, nieuwsgierig mens zijn. Als ondernemer wil ik onafhankelijk zijn, in vrijheid werken, kennis delen, netwerken en samenwerken.
Als teamcoach wil ik een bijdrage leveren aan teams om succesvol samen te werken. Ik doe dat door te observeren, te luisteren, krachtige vragen te stellen en ‘echt’ geïnteresseerd te zijn in wat mensen beweegt. Door de verbinding te maken met het team en individuele teamleden wil ik de ‘mens’ achter de professional ‘zien’. Ik kan streng zijn op de juiste momenten en durf nee te zeggen tegen dingen die me niet aanstaan. Humor en relativeringsvermogen maken deel uit van mijn dagelijkse gedrag. De ervaring die ik heb als professional wil ik onder andere inzetten om teams ‘elke dag een beetje beter te maken’.

Ik doe dit als Karin Winters…. ik ben wie ik ben.

Ik begon deze blogpost met een ‘bijgestelde’ persoonlijke why. Ooit werd ik op het spoor gezet door Ilse Meelberghs en maakte ik er al een. Het is goed om af en toe te kijken, wat wil ik en waar sta ik voor.
Vandaar dat de werkvorm die Remco Claassen op een nog steeds bestaande site, mij wel aanstaat om eerst eens naar mezelf te kijken. Als professional maar ook als mens.
Wat vind jij van mijn why?

Nog meer reflectie

Super Sociaal – Elja Daae

Helaas de boekpresentatie vandaag moet ik missen, maar doordat er korte lijntjes zijn, ‘super sociaal’ zal ik maar zeggen, kreeg ik een pdf (inzage) exemplaar en kan er dus een beetje bij zijn.

Over Elja
Via Twitter en haar weblog (ooit echt 365 dagen bloggen) is zij al een aantal jaren mijn inspirator als het om gebruik van Sociale Media gaat. Als trekker van #blogpraat (jaja, samen met Raymond Snijders ) geeft ze telkens weer die kleine duwtjes om de blogdraad weer op te pakken.
Dagelijks werkt zij met grote en kleine bedrijven samen om hen te helpen het beste uit Sociale Media te halen.
Daarom was ik echt nieuwsgierig naar haar nieuwe boek Super Sociaal, want ook ik wil ‘super sociaal’ worden.

Inleiding en over ontstaan van het boek
In de inleiding geeft Elja aan dat bedrijven Sociale media gebruiken, maar nog steeds niet alles eruit halen wat erin zit


Als bedrijven zijn we weliswaar allemaal op social gegaan, maar we zijn ons niet socialer gaan gedragen.

Opvallend is dat het boek in de WE vorm geschreven is, het is dus geen vingerwijzing maar een zelfverwijzing.
Door de snelle ontwikkeling van sociale media en het feit dat bedrijven gewoon op de trein gesprongen zijn, is het steeds moeilijker om op te vallen en om aandacht te krijgen.

Dat is de strekking van het boek…..om super te worden in social moet je super social zijn. Het boek is geen handboek voor beginners met stappenplannen om een account aan te maken. Het gaat echt over de volgende (of betere) stap die je als bedrijf kunt maken. Daarbij is het helemaal niet belangrijk of je een groot bedrijf bent of een zzp’er. Er wordt in elk geval vanuit gegaan dat je niet meer ZONDER sociale media kunt.
(nou woon ik in Drenthe 😊…..)

Meer lezen

Bruggen bouwen

Het kwam er vrijdag niet van, maar ik was wel weer een beetje (T)GIF-tig.
In 2013 mopperde ik al over het broodroverschap van Kennisnet, als het gaat om trainings- en scholingsaanbod

Waarom ben ik nu weer aan het mopperen?
Afgelopen vrijdag kwam de aankondiging van Kennisnet voorbij dat zij, in samenwerking met Sambo-ict, een leergang voor i-coaches in het mbo gaan ontwikkelen en aanbieden.
Dat aanbod stoort mij.

vooral doorgaan met lezen!

Plaatjepraatje: Een gewaarschuwd mens telt voor twee

Ja ja, ik weet het, zonder toestemming plaatjes op je weblog plaatsen is niet de goede manier. Ook fotografen moeten geld verdienen.  Toestemming vragen en juiste bronvermelding is een MUST.

Boetes en boze dingen.
Deze week zag ik ineens wel erg veel verdrietige berichten (misschien omdat eea via Twitter aangewakkerd werd) over boetes die in de postvakken van met name onderwijsmensen vielen.
Charlottes Law schreef er al heel vaak over. Hier bijvoorbeeld.
Echt de moeite van het lezen waard.
(TIP: Koop het wetboek voor Bloggers )

lekker verder lezen?

De draad is lastig op te pakken

Wanneer bloggen geen vaste regelmaat heeft, het staat niet in mijn agenda….versloft het schrijven.
Het is niet zo dat ik helemaal niets heb om over te schrijven, maar ik neem er gewoon de tijd niet voor.
De dinsdagen van #PHOT schieten er zelfs bij in, terwijl ik wel foto’s maak.
Het moet dus anders, want ik herken een van mijn minder goede eigenschappen…ergens aan beginnen en niet afmaken.

De nieuwsbrief die ik ‘slechts’ een keer stuurde heeft ook niet echt regelmaat te pakken.
Zomaar op de zaterdagmorgen een eerste blogdoorstart dus.

Natuurlijk is het goed om als ondernemer heel veel werk te hebben, zoveel dat er soms nee gezegd kan worden tegen een nieuwe opdracht.
Aan de andere kant had ik me echt voorgenomen juist meer tijd te nemen om te lanterfanten.

Meer lezen

#PHOT: Zo lust ik er nog wel een

Vanmiddag genoot ik van een onderwijsteam dat vol humor, motivatie en overtuiging aan de slag ging met een eerste sprintplanning.
Naast Stichting LeerKRACHT ben ik ook betrokken als trainer bij Scrum@School.  
Vandaag mocht ik voor de laatste aan de slag met zeer gemotiveerd mbo team.
Omdat ik zelf nog in een afrondend opleidingstraject zit, voelde het voor mij als een minitoetsing.
Het eerste dat me bij dit team opviel was de humor en het plezier dat zij met elkaar hebben. Zij vinden dat ook een van de belangrijkste kwaliteiten van hun eigen team.
Het was een van de eerste afspraken die ze vanmiddag met elkaar maakten: humor moet!

De eerste drie weken werd dit team door de theoretische stof van Agile werken en Scrum heen geholpen. Vooral door middel van een aantal spelvormen zetten ze de eerste stappen in Scrummen met het team
Vandaag stonden we vooral stil bij kwaliteiten in het team en het maken van afspraken met elkaar.

Continue Reading “#PHOT: Zo lust ik er nog wel een”

Nieuwsbrief, ja/nee?

Op Twitter is eenmaal in de maand #blogpraat. Daarin wisselen (actieve) bloggers met elkaar uit waar ze mee worstelen of waar ze hulp bij nodig hebben.
Gelukkig is er ook altijd achteraf een verslag van de blogpraat, dus nalezen kan hier.

Op 3 maart was het thema van Blogpraat Nieuwsbrief.
Ik was zelf al een paar keer gestart met het maken van een nieuwsbrief en de koppeling aan mijn weblog.
Natuurlijk had ik het ook op karinwinters kunnen doen of samen met Mariëlle via Learningrocks, maar ik heb gekozen voor Karin Blogt.

Doorlezen

Reflectie op activerende didactiek.

Ik kan natuurlijk netjes in de omgeving van YouLearn, die de Open Universiteit gebruikt, een blogpost achterlaten, maar ja…waar blijft die post na afsluiten van de module?
Dus reflecteer ik even op de eerste module op mijn eigen weblog.

De micromodule: wat is online onderwijs is de eerste in een serie. In deze module wordt de basis van online leren, blended leren en een aantal termen die daarbij horen besproken.
Over de module
Korte compacte stukjes tekst worden afgewisseld met video’s waarin Wilfed Rubens en Marcus Specht bevraagd worden.
De module is lineair opgezet, maar je kunt overal bij en alles bekijken
Je hoeft dus niet iets af te ronden om verder te gaan.
De docenten die de modules begeleiden schreven na elke dag een reflectie (min dag 5) waarin samengevat is wat er in de verschillende fora gezegd werd. Hels karwei lijkt me dat.

meer lezen?

#PHOT: Sleutelaar

Uh, ik ben mijn usb stick vergeten uit de computer te halen.
Met die tekst schoot de docent het klaslokaal in en uit.
Voor ik iets over veiligheid, datalekken en meer kon roepen.

Voor deze #PHOT is de tekst even belangrijker dan de foto.
Vandaag is het safer internet day, dus daar even aandacht voor.

Natuurlijk ben ik geen expert maar ik let wel een beetje op mijn spullen.
Ik kijk ook graag af. Bijvoorbeeld bij Daniel Verlaan de tech journalist van RTL
Ik volg hem op Twitter en ik kijk af en toe op zijn website, vooral zijn favotools en apps. Hij maakte ook de site voor leerlingen over internetveiligheid

We plakken thuis alles af, hangen dubbele sloten op en gebruiken alarminstallaties.
Maar als het over online gaat zijn we echt heel slordig met onze spullen.
Daar bedoel ik de beveiliging van apparaten en accounts mee.

Smoesjes en gemakzucht.
– Het is zo omslachtig om mijn telefoon te beveiligen met een pincode.
– Online moet ik zoveel stappen zetten om bestanden te vinden, een usb stick gaat sneller.
– Er zijn mensen die nooit uitloggen, anders moeten ze weer wachtwoorden zoeken.
– Overal hetzelfde wachtwoord gebruiken, dat scheelt onthouden.
– Even kijken of er ergens een open online wifi netwerk is, en dan vervolgens even de bankgegevens checken.

Ik ben geen heilige, maar ik let wel op.
Ik gebruik bijvoorbeeld tweestapsverificatie met een Yubico key.
Een beveiligingssleutel in je laptop/pc om heel veel accounts te beveiligen.
Er zijn inmiddels betere en nog slimmere versies van deze sleutel.
Ik kan letterlijk niet zonder, want ik moet dat ding gebruiken als ik wil inloggen op de meeste van mijn accounts. (Bijvoorbeeld als ik onderweg ben en op een vreemde computer moet inloggen). Bij hoge nood kan ik mijn telefoon gebruiken om te bevestigen wie ik ben, maar liever niet.

Sta er eens af en toe bij stil.
Er zijn vast meer en veel betere tips om je spullen te beveiligen.
Je bent nu echter wel weer even alert en denkt vast…hoe zit dat bij mij?

Ja maar.
SaferInternetDay is bedoeld voor jongeren en niet voor ons oudjes.
Ik denk echter dat je er als ouder niet aan ontkomt om een rolmodel te zijn.

We vertellen onze kinderen veel over veilige sex, maar weinig over veilig online zijn.

Een virus heb je zo de pakken. Online is dat minder erg natuurlijk maar wel gênant om erover te praten en soms net zo ingrijpend!

Toch??