Reflectie op activerende didactiek.

Ik kan natuurlijk netjes in de omgeving van YouLearn, die de Open Universiteit gebruikt, een blogpost achterlaten, maar ja…waar blijft die post na afsluiten van de module?
Dus reflecteer ik even op de eerste module op mijn eigen weblog.

De micromodule: wat is online onderwijs is de eerste in een serie. In deze module wordt de basis van online leren, blended leren en een aantal termen die daarbij horen besproken.
Over de module
Korte compacte stukjes tekst worden afgewisseld met video’s waarin Wilfed Rubens en Marcus Specht bevraagd worden.
De module is lineair opgezet, maar je kunt overal bij en alles bekijken
Je hoeft dus niet iets af te ronden om verder te gaan.
De docenten die de modules begeleiden schreven na elke dag een reflectie (min dag 5) waarin samengevat is wat er in de verschillende fora gezegd werd. Hels karwei lijkt me dat.

meer lezen?

#PHOT: Sleutelaar

Uh, ik ben mijn usb stick vergeten uit de computer te halen.
Met die tekst schoot de docent het klaslokaal in en uit.
Voor ik iets over veiligheid, datalekken en meer kon roepen.

Voor deze #PHOT is de tekst even belangrijker dan de foto.
Vandaag is het safer internet day, dus daar even aandacht voor.

Natuurlijk ben ik geen expert maar ik let wel een beetje op mijn spullen.
Ik kijk ook graag af. Bijvoorbeeld bij Daniel Verlaan de tech journalist van RTL
Ik volg hem op Twitter en ik kijk af en toe op zijn website, vooral zijn favotools en apps. Hij maakte ook de site voor leerlingen over internetveiligheid

We plakken thuis alles af, hangen dubbele sloten op en gebruiken alarminstallaties.
Maar als het over online gaat zijn we echt heel slordig met onze spullen.
Daar bedoel ik de beveiliging van apparaten en accounts mee.

Smoesjes en gemakzucht.
– Het is zo omslachtig om mijn telefoon te beveiligen met een pincode.
– Online moet ik zoveel stappen zetten om bestanden te vinden, een usb stick gaat sneller.
– Er zijn mensen die nooit uitloggen, anders moeten ze weer wachtwoorden zoeken.
– Overal hetzelfde wachtwoord gebruiken, dat scheelt onthouden.
– Even kijken of er ergens een open online wifi netwerk is, en dan vervolgens even de bankgegevens checken.

Ik ben geen heilige, maar ik let wel op.
Ik gebruik bijvoorbeeld tweestapsverificatie met een Yubico key.
Een beveiligingssleutel in je laptop/pc om heel veel accounts te beveiligen.
Er zijn inmiddels betere en nog slimmere versies van deze sleutel.
Ik kan letterlijk niet zonder, want ik moet dat ding gebruiken als ik wil inloggen op de meeste van mijn accounts. (Bijvoorbeeld als ik onderweg ben en op een vreemde computer moet inloggen). Bij hoge nood kan ik mijn telefoon gebruiken om te bevestigen wie ik ben, maar liever niet.

Sta er eens af en toe bij stil.
Er zijn vast meer en veel betere tips om je spullen te beveiligen.
Je bent nu echter wel weer even alert en denkt vast…hoe zit dat bij mij?

Ja maar.
SaferInternetDay is bedoeld voor jongeren en niet voor ons oudjes.
Ik denk echter dat je er als ouder niet aan ontkomt om een rolmodel te zijn.

We vertellen onze kinderen veel over veilige sex, maar weinig over veilig online zijn.

Een virus heb je zo de pakken. Online is dat minder erg natuurlijk maar wel gênant om erover te praten en soms net zo ingrijpend!

Toch??

Welke vraag is jou vaak gesteld?

In het kader van een adhoc #kommaarop stond deze vraag met de deadline van vandaag in mijn agenda.

Ga je het wel redden met opdrachten, ben je niet bang dat je niet genoeg omzet hebt?

Deze vraag is meer gesteld vanuit het perspectief van de ander, niet het mijne. Vaak zijn het werknemers met een vaste aanstelling die al een tijdje bij hetzelfde bedrijf werken en twijfelen wat ze moeten doen.

In mijn netwerk zitten best veel ‘hybride’ ondernemers.
Dat zijn collega’s die de vastigheid van een baan niet durven los te laten. Sociale zekerheid, pensioenopbouw en een vast inkomen zijn daar belangrijke drijfveren.
Natuurlijk kan ik me dat voorstellen, zeker als er kinderen zijn die aan het begin van hun schoolcarrière staan en nog een heel leven voor de boeg hebben. Huis, hypotheek, auto, vakanties, de toekomst.

Dit jaar ben ik (pas) 5 jaar onderwijsondernemer en soms denk ik: dat had ik eerder moeten doen. Maar misschien was daarvoor de tijd nog niet rijp voor, of was ik er zelf nog niet klaar voor.

Verder lezen >>

#PHOT: Kampvuurbespiegelingen

In de hal van een basisschool (de Vuursteen) zag ik dit kampvuurtje met een kookpotje.

Ik heb bewondering voor mensen die dagelijks in die scholen aan het werk zijn. Niet alleen bewondering voor de leraren maar ook voor ondersteuners en directies.

Ik heb echter de meeste bewondering voor leraren in het basisonderwijs.
Veel meer dan andere schoolsoorten wordt er aandacht besteed aan de aankleding van de school en van de klaslokalen. Thema’s zijn zichtbaar,  gemaakte afspraken, weekplanners en veel boeken.
Echt alle vakken zijn zichtbaar in een klas en ook in de hallen en gangen van een basisschool.

Verder lezen

#Phot: Loslaten


Principieel doe ik op 1 januari echt niets, vandaar de vertraging van de #PHOT.
Vroeger lag ik lekker op de bank te brakken na een oudejaarsavond vol drank en eten.
Dat brakke had ik niet gisteren. Wijsheid komt met de jaren.
Het komt ook omdat wij ook niet echt “actief aan het dorpsleven’ meedoen
We zaten we dus niet in het dorpshuis om het jaar af te sluiten.

Wel hebben we voor het eerst in ons Drentenieren tijdperk het carbidschieten van dichtbij meegemaakt.
Vuurtje, drankjes, melkbussen, ballen, gehoorbeschermers en carbid.
Je moet alles een keer meegemaakt hebben toch?

Verder lezen…

#PHOT: Licht

We zijn er vroeg bij dit jaar. De boom staat en voor het eerst hebben we ook verlichting buiten. 

Die donkere dagen verdienen het om met extra lichtjes verlicht te worden. Maar ik zie de bui nu alweer hangen…of liever gezegd de boom. De eerste week vind ik het heerlijk, kaarsjes, de boom, extra versieringen in huis (en nu ook buiten huis), maar dat duurt niet heel erg lang. Het is hier ook altijd wel een beetje strijd…wanneer zetten we de boom op.
Principieel altijd NA Sinterklaas, maar nu was het wel erg snel daarna.

Ach, het duurt maar even en dan is alles weer weg.
De laatste loodjes voor de vakantie zijn wel pittig dit keer. Veel opdrachten, veel ermoetnogevenwatjes en veel mails.
Ook dat gaat wel weer in een rustiger vaarwater komen straks. 

Stiekem tel ik de dagen af. Laat 2019 maar komen.

LogoKado

Soms krijg ik zomaar een lief cadeautje. 
Irene (@verwondervrouw) verwende me vandaag met een heus logo/beeldmerk voor dit weblog. Ik word altijd zo blij van zulke onverwachte lieve presentjes.
Irene heeft ook het zakelijke logo van karinwinters.nl gemaakt.
Wat ik zo lekker vind is de snelheid en de manier waarop. Gewoon een dm in Twitter, drie keer heen en weer en dan in de mail het grote bestand.

Dikke knuffel dus en nou eens bedenken wat ik terug kan doen/geven.
Tip aan Irene, doe net als ik…..zet een verlanglijstje op je website.